Nitekim, çok geçmeden dedi ki: "Mola vakti. Gel biraz dinlenelim!. ..

"Ne molasý, dedim ona hayretle. Ben daha terlemedim!. . "Sözüme aldýrmadý. Durdu. Çöktü. Salarken yükünün ipini "Sen de dinlen hadi" dedi. Benim caným sýkýlmýþtý bu iþe.Genç olduðumu, ondan kuvvetli olduðumu, bunun gibi bir bunakla yola çýkmamýn ne büyük hata olduðunu düþünüyordum. O ihtiyar, bir bacaðýný azýcýk uzatmýþ halde sessizce dinleniyorken, ben huzursuz bir þekilde ayakta dolanýyordum. Bir saat kadar sonra yine durdu,oturdu, dinlendi. Ben kýzgýnlýkla dolandým etrafýnda...

"Yükünü indirip sen de dinlen", demesine aldýrmadým,ona daha çok kýzdým...

Sonra yine durdu. Bana da "dinlenmemi" söyledi yine ama dinlenmedim. Yarým saat sonra "dinlenelim mi" diye sordu, aksi aksi baþýmý salladým...

Kaçýncý molasýydý hatýrlamýyorum, birden bire dizlerimin baðý çözüldü.

Kafamýn içinde uçuþan kara kara sinekler sustu, çöküp kaldým. Kayýþ kolumdan çýktý, sýrtýmdaki bavullar kaydý. Ne kadar zaman geçtiðini fark etmedim.

Uyumuþtum da uyandým mý, yoksa bayýlmýþtým da ayýldým mý anlamadým...

Baktým kendi kocaman yükünün üzerine benim bavullarýmý da baðlamýþtý. Küçük tasýna birazcýk su koyup dudaðýma dayadý, içtim. Sonra koluma girerek; "Hadi kalk, dedi. Bana yaslan. Aðýr aðýr gider ve bir süre sonra gene dinleniriz." Dediðini yaptým. Omzundan güç aldým, ama asýl anlattýklarý iyi geldi bana.

"Ben yýllarýn hamalýyým, dedi. Nice pehlivan yapýlý adamlar gördüm. Çoðu, dinlenmek istemediklerinden yükleriyle birlikte kendilerini de topraða serdi sonunda...Halbuki bir yükü "taþýmak" bizim iþimiz, "altýnda ezilmek" deðil!.. Unutma ki bir yük taþýdýkça aðýrlaþýr.

Kafanýn içinde de sakýn yük taþýma...

Akþamlarý býrak ve hafifle... Sabah dinlenmiþ olarak yeniden tekrar taþýrsýn yükünü. Bizim iþimiz, bugünü yarýna taþýmak, bugünün altýnda yok olmak deðil. Çünkü , yarýnlarda bizi bekleyenler var, taþýdýklarýmýzý bekleyenler var...

Gerçek þu ki, hepimiz þu hayatýn hamallarýyýz.. Yüklerimizi en doðru þekilde yarýnlara taþýmamýz gerekiyor..